Koci katar to dość częsta przypadłość, ale wymaga jak najszybszego leczenia u weterynarza. Większość popularnych domowych sposobów w tym przypadku się nie sprawdzi.
Koci katar przypomina przeziębienie u człowieka, ale jest znacznie poważniejszym schorzeniem. Jest to wirusowe zakażenie górnych dróg oddechowych. W wyniku zakażenia dochodzi do zapalenia odcinka od jamy nosowej po oskrzela, a także oczy. W niektórych przypadkach może dojść do nadkażenia bakteryjnego i niebezpiecznych dla zdrowia pupila powikłań, np. zapalenia płuc. Innym groźnym powikłaniem jest zapalenia rogówki z owrzodzeniem, co może skutkować utratą wzroku. Bez stosowanego leczenia kota może skończyć się nawet zgonem.
Za koci katar odpowiada herpeswirus kotów typu 1 (FHV-1) lub kaliciwirus kotów (FCV-1). Wirusy znajdują się w wydzielinach z nosa, gardła, worków spojówkowych, moczu i kale. Najczęściej do zakażenia dochodzi w wyniku m.in.:
Na zakażenia kocim wirusem najbardziej narażone są zwierzęta od 6 do 12 miesiąca. Częściej chorują koty przebywające w dużych skupiskach ze względu na większe ryzyko zarażenia.
Do objawów kociego kataru zaliczamy:
Jak już zostało wspomniane, gdy zauważymy u zwierzęcia objawy kociego kataru, niezbędna jest wizyta u weterynarza. W leczeniu stosuje się antybiotyk dla zapobiegnięcia ewentualnym powikłaniom bakteryjnym. Należy bezwzględnie przestrzegać zasad higieny, czyli usuwać wydzielinę ze spojówek i nosa kota, myć miski i kuwety, czyścić legowiska, myć ręce po kontakcie z kotem itd. Warto również zadbać o odpowiednie nawilżenie powietrza, aby zwierzęciu lepiej było usuwać wydzielinę z dróg oddechowych. Ważne jest również prawidłowe odżywianie kota i stały dostęp do czystej wody.